Πολιτική

 



Ποιός έχει βλέμμα ν’ αντικρύσει τον ορίζοντα; PDF Εκτύπωση E-mail
22.05.12
Mια φορά ήταν η ζωή μου έκπαγλη γιορτή
που όλα τα στόματα άνοιγαν
κι όλα τα κρασιά κυλούσαν.
Πήρα μια νύχτα την ομορφιά στα γόνατά μου
- ήταν πικρή, και την βλαστήμησα.

Aρθούρος Pεμπώ

 
Αντλώ την αφορμή για το κείμενο αυτό, από μία πολύ καίρια παρατήρηση (κατά την προσωπική μου γνώμη) του Σάκη Μπόικου που περιλαμβάνεται σε κείμενό του, το οποίο πρόσφατα δημοσιεύτηκε στον τοπικό Τύπο. Σας την παραθέτω:

«…θα εξακολουθούμε να “αγαπάμε” και να υπερασπιζόμαστε το ευρώ ακόμα και αν χρειαστεί γι’ αυτό να μετατραπεί η Ελλάδα σε κοινωνικό νεκροταφείο;
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να περιγράψει στο λαό αυτό το όριο ειλικρινά και με σαφήνεια. Διότι η όποια (επί πλέον) θυσία εκ μέρους του λαού νοηματοδοτείται ως τέτοια μόνον όταν γίνεται αποδεκτή με ιστορική επίγνωση από τον ίδιο το λαό, όταν ορίζεται από τον άμεσα ενδιαφερόμενο ως οδυνηρή πράξη του σήμερα για την απελευθέρωση του αύριο. Διαφορετικά, αν δηλαδή συντελείται εν κρυπτώ από τις ιθύνουσες πολιτικές ελίτ (εν ονόματι της κοινωνίας … εις βάρος της κοινωνίας), όπως συνέβη επί συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, τότε δεν πρόκειται για θυσία αλλά για σφαγή…».

Διαβάστε περισσότερα...
 
«...Και τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι γίνονται οι πιο καλοί επαναστάτες...» PDF Εκτύπωση E-mail
14.05.12

Οι επόμενες μέρες της εκλογικής αναμέτρησης, που άλλαξε άρδην το πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Συνομιλώ καθημερινά, όπως όλοι μας, με συμπολίτες μου. Προτιμώ να ακούω προσεκτικά παρά να εκφέρω άποψη. Άλλωστε δεν είμαι και πολύ βέβαιος αν πραγματικά είμαι σε θέση να το κάνω. Στους περισσότερους από αυτούς διακρίνω το αμφιλεγόμενο και αινιγματικό μειδίαμα της «Τζοκόντας».

«Δώσαμε την απάντηση που τους άξιζε» απαντούν υψώνοντας περήφανα τη φωνή τους. Φωνή που οφείλω να αναφέρω πως ηχούσε πολύ πιο χαμηλότονα τις παρελθούσες δεκαετίες μπροστά στις σαγηνευτικές «σειρήνες» του δικομματισμού. Ίσως γιατί όλα αυτά τα χρόνια «κουτσοβολευόμασταν» με τα ψίχουλα και τις απατηλές υποσχέσεις που μοιράζονταν αφειδώς από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις. .

Μετά την πρώτη έκφραση του ενθουσιασμού και καθόσον μπαίνει εκβιαστικά το ζήτημα της (αδιέξοδης) επόμενης μέρας, διακρίνω στο βλέμμα τους τη λεπτή πλην εμφανή σκιά του φόβου. «Με κάποιον τρόπο θα τα βρούνε» μου λένε, όμως, στο τέλος. «Πάντως σε κάθε περίπτωση, εμείς στο μαντρί δεν γυρίζουμε. Είναι να μη γυρίσει ο τροχός…».

Διαβάστε περισσότερα...
 
Το θέμα είναι τώρα τις λες PDF Εκτύπωση E-mail
09.02.12
«Το θέμα είναι τώρα τι λες.
Καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε.
Καλά τη φέραμε τη ζωή μας ως εδώ.
Μικροζημίες και μικροκέρδη συμψηφίζοντας.
Το θέμα είναι τώρα τι λες» (Στόχος, 1970)

Οι παραπάνω στίχοι του Μανώλη Αναγνωστάκη έχουν θρονιαστεί εδώ και πολύ καιρό στο πίσω μέρος του μυαλού μου, μ’ αφορμή κυρίως τη βασανιστική δοκιμασία επιβίωσης την οποία υφιστάμεθα καθημερινά και από την οποία ελάχιστοι έχουν μείνει αλώβητοι.

Πρόσφατα τους ίδιους ακριβώς στίχους ανακάλεσα στη μνήμη μου, συζητώντας με συνάδελφο επαγγελματία για τις τρέχουσες οικονομικές εξελίξεις.

Ήταν μία ακόμη κουβέντα από αυτές με τις οποίες κατατριβόμαστε σε καθημερινή βάση, προσπαθώντας να δώσουμε απάντηση σε αναπάντητα ερωτήματα, αλλά κυρίως για να «διασκεδάσουμε» το φόβο, την ανασφάλεια, την ένταση και την αβεβαιότητα που τείνουν να γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής μας.
Διαβάστε περισσότερα...
 
Το χάραμα θα δείξει... PDF Εκτύπωση E-mail
13.12.11
Η καταβαράθρωση της οικονομίας γίνεται χιονοστιβάδα που απειλεί να παρασύρει τα πάντα.

Σταθερές και αξίες που κανοναρχούσαν για τρεις τουλάχιστον δεκαετίες την καθημερινότητα του πολίτη, ισοπεδώνονται.

Δικαιώματα κατεκτημένα με αγώνες, όπως η εργασία, η παιδεία, η κοινωνική μέριμνα, η περίθαλψη, οι ανθρώπινοι μισθοί και συντάξεις, η εύρυθμη λειτουργία των διοικητικών μηχανισμών…, έχουν παραδοθεί στην προκρούστεια κλίνη της δημοσιονομικής πειθαρχίας, το νέο απόλυτο οικονομικό δόγμα που καθορίζει πια το μέλλον μας..

Το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα παραπαίει και απαξιώνεται. Η άσκηση της εξουσίας παραχωρείται εν λευκώ σε «άχρωμους» οικονομικούς διαχειριστές, που ανάγουν την πολιτική σε «τέχνη των αριθμών», σε βάρος πάντα των ίδιων των πολιτών..

Η ανασφάλεια και ο φόβος διαπερνούν την κοινωνία αποσαρθρώνοντας και τα τελευταία υγιή της κύτταρα. Ένα πέπλο πυκνής ομίχλης έχει καταλάβει τη χώρα. Ο αγώνας για την καθημερινή επιβίωση γίνεται για μεγάλες κοινωνικές ομάδες άνιση μάχη. Μάχη στην οποία καταμετρούνται ολοένα και περισσότερα θύματα.

Διαβάστε περισσότερα...
 
Η βία ως ενδημικό φαινόμενο PDF Εκτύπωση E-mail
24.10.11
Σέρρες, Τετάρτη 19 Οκτωβρίου. Ημέρα γενικής πανελλαδικής απεργίας. Απεργοί επαγγελματίες, κατά τη διάρκεια της πορείας που ακολούθησε τη μεγάλη συγκέντρωση (πρωτοφανή για τα υπάρχοντα δεδομένα), ζητούν επιτακτικά από απεργοσπάστη συνάδελφό τους να κλείσει πάραυτα το μαγαζί του. Αυτός αντιδρά απειλώντας τους. Τα πνεύματα οξύνονται, ωθώντας τις αντιπαρατιθέμενες πλευρές σε ακραίες συμπεριφορές. Το σκηνικό της σύγκρουσης μεταφέρεται αυτούσιο στις τηλεοράσεις.

Μία μέρα μετά. Στο κέντρο της Αθήνας.. Μέλη περιφρούρησης του ΠΑΜΕ συγκρούονται με συντεταγμένες ομάδες «κουκουλοφόρων», που επιχειρούν να σπάσουν τον κλοιό του ΠΑΜΕ. Μάχες σώμα με σώμα. Εναλλασσόμενες έφοδοι των μεν εναντίον των δε. Με κοντάρια από σημαίες οι πρώτοι, με μαδέρια, πέτρες, σιδερολοστούς και οτιδήποτε άλλο, οι δεύτεροι. Όποιος αποκόπτεται από το κυρίως σώμα των ομοϊδεατών του, υφίσταται τους ανελέητους ξυλοδαρμούς των αντιπάλων. Ο ακήρυκτος πόλεμος, εξελίσσεται σε απευθείας μετάδοση από τους τηλεοπτικούς δέκτες. Για τρία τέταρτα γινόμαστε μάρτυρες απίστευτων βιαιοπραγιών, με τραγικό απολογισμό τον θάνατο ενός Πακίτη. Καθ’ όσον διαρκούν οι βιαιότητες, εκατοντάδες είναι οι διαδηλωτές που παρακολουθούν από σχετική απόσταση ασφαλείας τα επεισόδια. Σαν θεατές σκληρής παράστασης.
Διαβάστε περισσότερα...
 
<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 4 5 6 7 Επόμ. > Τελευταία >>

Αποτελέσματα 1 - 9 από 62
Designed by CompuLogic Hellas
CompuLogic Hellas and CompuLogic Hellas