Να κάνουμε την οργή μας πολιτική πράξη PDF Εκτύπωση E-mail
20.09.07

Η οργή από το μέγεθος της τραγωδίας που γνώρισε η χώρα μας τις τελευταίες ημέρες δεν έχει κοπάσει. Και ούτε θα κοπάσει όσο ο Βασιλιάς συνοδεία των αυλοκολάκων του, καθώς και οι επίδοξοι διεκδικητές του θρόνου του, περιφέρουν τη γύμνια τους, ανάμεσα στα άλαλα πλήθη, προβάλλοντας με τον πλέον ανενδοίαστο τρόπο τα ανύπαρκτα ενδύματά τους.

Η οργή έχει θρονιάσει βαθιά στη ψυχή μας και αναζητεί διέξοδο, πάλλεται από την ανάγκη της άμεσης έκφρασης, διψά για εκτόνωση.

Οι δακρύβρεχτες ανακοινώσεις συμπάθειας και συμπαράστασης μας θλίβουν, μας πονούν, μας εξαγριώνουν.

Οι ατέλειωτες συζητήσεις πάνω στα αποκαΐδια με τους νεκρούς άταφους ακόμη να αναρωτιούνται μάταια το μεγάλο «ΓΙΑΤΙ», μας αναγκάζουν να αποστρέφουμε με απαξίωση το βλέμμα μας αναζητώντας τη δύναμη της εγκαρτέρησης, αυτήν που μόνον η σιωπή μπορεί να προσφέρει.

Κάποιοι εκλαμβάνουν αυτή τη σιωπή ως υπαναχώρηση, ή ως ηττοπάθεια. Κάνουν λάθος. Η σιωπή αυτή θυμίζει τη νηνεμία πριν από τη μεγάλη καταιγίδα, που όταν ξεσπάσει παρασύρει στο διάβα της τα πάντα. 

Δεν γνωρίζουμε αν αυτή η καταιγίδα προκύψει μέσα από τα επερχόμενα εκλογικά αποτελέσματα (το οποίο και ευχόμαστε), ούτε αν θα προκύψει σε ανύποπτο χρόνο οδηγώντας σε βίαια ή άλλης μορφής ξεσπάσματα. Όμως όπως και να είναι το αύριο δεν θα είναι ίδιο με το χθες. Οι βαθιές πληγές που μετράει στο κορμί της αυτή η χώρα, οι δραματικές μνήμες που έζησαν οι πληγέντες αλλά και όλοι οι πολίτες, δεν θα θεραπευτούν εύκολα.  Η θέα της καταστροφής και των τεραστίων ευθυνών, που ποτέ δεν αποδόθηκαν, για την εγκληματική ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού, για την «ασύμμετρη» κυβέρνηση, για τους ίδιους τους πολίτες, για τις δεκαετίες της κακοδιαχείρισης, του αμοραλισμού, της αντιπαροχής, του πελατειακού κράτους, της ασυνειδησίας, του καιροσκοπισμού, του πλουτισμού και της στρεβλής ανάπτυξης σε βάρος του περιβάλλοντος ... θα κατατρέχει όλους μας από τον υψηλότερα ιστάμενο μανδαρίνο έως τον τελευταίο πολίτη.

Βέβαια οι ρίζες της κακοδαιμονίας μας είναι τόσο βαθιές που δύσκολα εκριζώνονται. Ένα σημαντικό κομμάτι αυτής της κοινωνίας παραμένει εθισμένο στον εκφυλισμό και την απαξίωση του δημόσιου βίου. Μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας εξακολουθεί να υιοθετεί ρόλους και πρακτικές που παραπέμπουν στο παρελθόν, το οποίο και αναπαράγουν με τον ευτελέστερο τρόπο. Κάτι που διακρίνουμε με σαφήνεια και σ' αυτή την προεκλογική περίοδο. 

Όμως το ποτάμι της ιστορίας δεν γυρίζει πίσω. Μια νέα μαγιά συμπολιτών μας έχει περάσει ήδη στην απέναντι όχθη και παρατηρεί με προσοχή τις εξελίξεις. Μια μεγάλη κοινότητα φτιάχνεται ήδη στο διαδίκτυο. Με αυτονομημένο ρόλο, με διάθεση δηκτικών και άμεσων παρεμβάσεων, με συνεχή και ζωντανό διάλογο αναζητεί νόημα και περιεχόμενο στη δράση του.

Αντίστοιχα, συγκροτημένες προσπάθειες, γίνονται και στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, που αναζητά εκ νέου πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική σκηνή. Οι προσπάθειες αυτές αγκαλιάζονται από ευρύτερα στρώματα πολιτών που συνειδητοποιούν πως η ενεργός συμμετοχή είναι απαραίτητος όρος για τη διαμόρφωση νέων συνθηκών.

Αυτή ακριβώς η συμμετοχή είναι και το ζητούμενο. Η ψήφος είναι ένας τρόπος ανάμιξης στα κοινά. Δεν είναι ο μόνος σίγουρα, αλλά δεν παύει να αποτελεί έναν καθοριστικό τρόπο έκφρασης και το σημαντικότερο, πολιτικής πράξης.

Ας δείξουμε, λοιπόν, έστω και μ' αυτόν τον τρόπο την διάθεση να υπεραμυνθούμε του δικαιώματός μας στη διεκδίκηση αυτών των πραγμάτων που θα μας κάνουν να ξανανιώσουμε μέλη μιας κοινότητας που θα σέβεται πρωτίστως τον πολίτη ως άνθρωπο.

 
< Προηγ.   Επόμ. >
Designed by CompuLogic Hellas
CompuLogic Hellas and CompuLogic Hellas